از ضرورتِهای راهگشاینده و فرزانگیهای پاسخورانه

فلسفه ایرانیان در رویارویی با «خصم آزارنده جان و زندگی»، همواره بر پرنسیپ پیکار و نبرد برای «دربند کردن خصم» بوده است و فلسفه اش را «رزمان پرهیزی» میگفته اند و منظور از آن این بوده است که انسان در رزمی که برای مقابله با آزاندگان جان و خونریزی به پیش میبرد، حواسش به این باشد که «جان و زندگی» دیگری را صدمه نزد