اردبیلی گفت: محافظهکاری بخشی از جامعهشناسی دانشگاهی نه از سر بیاعتنایی به مسائل جامعه، بلکه نتیجه مستقیم شرایط نهادی و ساختاری دانشگاه است. ناامنی شغلی، فشارهای بروکراتیک و نظام ارزیابیهای کمّی، هزینه ورود به مسائل حساس و بنیادین را بالا برده است. در چنین وضعیتی، بسیاری از جامعهشناسان ناگزیر به انتخاب مسیرهای کمخطر میشوند؛ انتخابی که بیش از آنکه ترجیح فکری باشد، راهی برای بقاست...بنابراین اگر «جامعهشناسی ایرانی» را به عنوان شیوهای خاص از مسئلهمند کردن ایرانی واقعیت اجتماعی بفهمیم باید بگویم چنین شیوهای از مسئلهمند کردن اگر هم وجود داشته باشد بسیار نحیف است.
