به واسطه مجالست با قرآن، مؤمن باید وارد مراحل دیگر شود که تدبر و عمل است تا از این طریق بهرههای معنوی و معرفتی بیشتری از قرآن نصیب و روزیاش گردد. انس با قرآن و تدبر در آن و حتی تدبر در ادعیه مأثورهای که از سوی معصومین (ع) وارد شده در تعمیق معرفت دینی نقش بسزایی دارد
