مدلهای زبانی بزرگ (LLMs) همیشه به عنوان ابزارهایی برای دموکراتیزه کردن دسترسی به اطلاعات در سراسر جهان معرفی شدهاند؛ سیستمهایی که قرار است فارغ از پیشینه یا موقعیت جغرافیایی، دانش را در رابط کاربری سادهای در اختیار همه قرار دهند. بااینحال، پژوهش جدید مرکز ارتباطات سازنده (CCC) دانشگاه MIT نشان میدهد که این سیستمهای هوش مصنوعی ممکن است به برخی کاربران ازجمله ایرانیها پاسخهای ضعیفتری بدهند.
