جنگ همیشه با صدا شناخته میشد؛ با غرش موتور، با قفل رادار، با آژیر و انفجار. اما اینبار، یکجای کار بیصدا جلو رفت. نه موجی در کار بود، نه اخطاری که روی نمایشگر خلبان چشمک بزند. فقط یک نگاه بود؛ سرد، دقیق و پیوسته. همان نگاهی که حالا گفته میشود در دل همین درگیریها، حداقل پنج جنگنده دشمن از جمله F-۱۵E آمریکایی را دیده، تعقیب کرده و در لحظهای که دیگر راهی نمانده، به زمین دوخته است.