جای موسیقی در شبهای تهران خالی است/ ورزشکاران و هنرمندان به میدانِ امتحان بیایند/ اتحاد مردم و هنرمندان ضروری است
هر آنچه امروز اتفاق میافتد در تاریخ ثبت خواهد شد. درست است که باید برای خدا کار کرد، اما در تاریخ ثبت خواهد شد که چه کسانی با مردم بودند و چه کسانی وارد میدان نشدند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، در تاریخ معاصر ایران، کمتر پدیدهای را میتوان یافت که همچون موسیقی انقلابی، اینچنین در تار و پود زیست جمعی مردم تنیده شده باشد. این موسیقی نه صرفاً یک ژانر هنری، بلکه نوعی «بیان تاریخی» است؛ بیانی که در لحظههای بحرانی، توانسته احساس مشترک یک ملت را به صدا تبدیل کند.
در سالهای منتهی به انقلاب ۱۳۵۷ و سپس در دوران جنگ ایران و عراق، موسیقی به شکلی بیواسطه با زندگی مردم پیوند خورد. در چنین وضعیتی بود که مفاهیمی چون «وطن»، «ایثار»، «ایمان» و «مقاومت» به تجاربی زیسته و روزمره تبدیل شدند. به همین دلیل، موسیقی آن دوره واجد نوعی «ضرورت» بود؛ ضرورتی که از دل واقعیت بیرون میآمد، نه از سفارش یا بازار.