این بندهٔ کمترین تندترین یادداشتهای سیاسیام را درباره قالیباف نوشتهام. امروز اما از او و مواضعش دفاع میکنم. تندروها و خودارزشیپندارها که معمولا درکی سطحی و تکساحتی از همهٔ امور عالم دارند به این یادداشتهای اخیر که میرسند گویی کشفی بزرگ کرده باشند با هیجان و خودعقلکلپنداری مینویسند: «ای فلان فلان شدهها! شما همانهایی بودید که به قالیباف بدوبیراه میگفتید و حالا که او در مقام مذاکرهکننده قرار گرفتهاست از او دفاع میکنید. شما مشتی وادادهٔ غربزدهاید که با شنیدن کلمهٔ مذاکره آب از لب و لوچهتان سرازیر میشود و ...الخ». این یادداشت پاسخی است به افاضاتی از این دست. نکاتی شاید بدیهی که متاسفانه برای بعضیها تکرارش بسیار لازم است و ضروری.
