انسان در نگاه شاعری که سرود: تن آدمی شریف است به جان آدمیت

سعدی به اصرار دوست صادقش سکوت خود خواسته را پایان داد و «در فصل ربیع که صولت برد آرمیده بود و ایام دولت ورد رسیده» به حکم ضرورت سخن گفت و تفرج کنان بیرون رفت.