بخش زیادی از شرکتهای واردکننده خودرو در ایران، تیراژ محدودی دارند و بعضی از آنها کمتر از ۵۰۰ دستگاه در سال وارد میکنند. وقتی تعداد خودروهای واردشده پایین باشد، ایجاد شبکه گسترده خدمات، تامین منظم قطعه و سرمایهگذاری روی تجهیزات تخصصی برای بعضی شرکتها صرفه اقتصادی کمتری پیدا میکند. نتیجه این مسئله معمولا بعد از تحویل خودرو مشخص میشود؛ زمانی که مالک برای تعمیر، تامین قطعه یا استفاده از گارانتی با محدود بودن خدمات، طولانی شدن زمان تعمیر یا هزینههای غیرمنتظره روبهرو میشود.
