بعد از دهه ۷۰، منتقد شریعتی شدم، یعنی بعد از موج دکتر سروش تا هفت یا هشت سال پیش، هر وقت چیزی نوشتم، نقد شریعتی بود. بعدها دوباره به شریعتی بازگشتم. انگار نمی توانم از زیر سایه شریعتی خارج شوم...من از بشیریه آموختم، فضا به هر طرف برود، از آن فاصله می گیرم؛ یا در فضای کلاس، بسته به اینکه بچه ها کدام طرف می ایستند، من نقطه مقابل را انتخاب می کنم و همیشه سعی میکنم به آن ها نشان دهم که با انتخاب یک طرف، ممکن است چه چیزهایی را در طرف مقابل از دست بدهند.
