Նախընտրական ղալմաղալում ամենաշատը հնչող ու երևացող «Խաղաղությունը» պատերազմի մասին է: Երաշխավորած պատերազմի: Լսելի ու խոսելի ամեն ելուստից դուրս հորդող իշխանական «Խաղաղության» իմաստն այն է, որ իրենք խաղաղություն են բերել, ու որպեսզի խաղաղությունը չգնա, իրենք պետք է մնան: