მაინც უნდა დავწერო. ვერ გადავეჩვიე ხულიგნობას. გუშინ დილით, მიუნხენის აეროპორტში, თვითმფრინავიდან რომ გამოვდიოდი, თვალი მოვკარი დავით ბაქრაძეს. დავეწიე, შუა თითი ვაჩვენე – ეს შენ ჩემგან-მეთქი და მოვკვდი სიცილით. ნამდვილად არ მეკადრება, მაგრამ ღირდა „მონა-ლიზა“ ბაქრაძის (თ. ფირცხალავა) სახე ამად :)))))))))))) ამოვიდა ყელში ამათი გრიალი. როგორც ადრე დავწერე, რეისი არ არსებობს, ეს ნაძირლები რომ არ გადაგეყარონ. […]
