Аю көктемді ұйықтап қала жаздады ертегісі
Қалың орман ішінде, үлкен қарағайдың түбінде бір Аю ұйықтап жатыпты. Ол домаланып, жылы інінде тәтті түс көріп жатқан. Қар орманды ақ көрпедей жауып тұрды. Барлығы тып-тыныш.
Бір күні… Тамшы. Там-тамшы. Іннің төбесінен су тама бастады.
Аю бір құлағын қимылдатты.
— Ммм… Түсім шығар…
Бірақ күн жылына түсті. Сосын сырттан құстардың даусы естілді.
— Шиқ-шиқ! Көктем келді!
Аю екінші бүйіріне аунап түсті.
— Әлі ерте ғой…
Сол кезде қар сусылдап, іннің аузына бір кесек қар құлап түсті.
— Ой! — деді Аю, бір көзін ашып.
Сыртта Қоян тұр екен.
— Аю, тұр! Көктем келді!
Аю ақырын ғана басын шығарды. Қар еріп...
