Net als zijn personage Elizabeth Costello is J.M. Coetzee oud en min of meer gepensioneerd als schrijver. Arnon Grunberg sprak hem over jaloezie, seks en rivaliteit.
De debuutroman Binnenrijm van bloed van Antjie Krog gaat in de eerste plaats over haar moeder. Ondanks hun tegenovergestelde mening over apartheid vinden ze elkaar in het schrijverschap.
In deel 6 duikt ‘X’ op, met wie Voskuil iets buitenechtelijks zou hebben gehad. Verder weinig nieuws.
Guggenheim-conservator Naomi Beckwith begon met Echo Delay Reverb, over de connectie tussen Franse filosofie en Amerikaanse kunst, aan een mission impossible. Geslaagd?
De vroegtwintigste-eeuwse schilder was een onvermoeibaar reiziger omdat een landschap hem na enige tijd niet meer ‘electriseerde’.
Dan gaat Emma Thompson ijsvissen. Een filosofische film, gegoten in een thriller-vorm.
Geen gerecht drukt beter uit dat we het ook in het nieuwe jaar weer moeten doen met wat we al hebben dan een aardappelsalade.
Maar over een paar uur fiets ik dit gekke jaar in.
Hoewel de huidige lasrobots geen weekenddrinkers zijn, zoals de makers van de vroegere ‘maandagauto’s’, zit ik hier toch met een paar maandagkastjes.
Kijk naar Ruben Terlou zolang het nog kan, want de kans op zulke antropologische en culturele rijkdom wordt bij een afgeknepen publieke omroep (een van de goedkoopste in Europa) snel kleiner.
De fictieve tennisser krijgt een inzicht: winnen of verliezen is misschien een te eenvoudige verdeling om naar te leven.
De aangekondigde grote nieuwbouwwijken laten nog vele jaren op zich wachten. Architect Sanne van Manen strijdt tegen het simplisme van ‘bouwen, bouwen, bouwen’ en voor het vernuft van ‘wonen, wonen, wonen’.
Er zal niet genoeg zijn voor iedereen. Dat is de ogenschijnlijk neutrale vaststelling die voorafgaat aan de hardvochtige ethiek van de reddingsboot. Daarbij laten we anderen verdrinken, zogenaamd om onszelf te redden.
Alcohol is nog altijd genotmiddel nummer één in Nederland. Maar voorzichtig begint de norm bevraagd te worden. Is alcohol op weg het nieuwe tabak te worden? ‘De realiteit is dat de industrie bang is.’
Maar toch, waar is dat land uit de gedichten eigenlijk gebleven?
De protesten in Kenia werden hard neergeslagen, de verkiezingen in Tanzania werden een bloedbad en die in Oeganda, op 15 januari, zijn bij voorbaat oneerlijk. Intussen ontvoeren de landen elkaars activisten. Maar ook zij hebben de handen ineengeslagen.
Omsgeslagen dagen is de vierde verzameling dagboeken van Mensje van Keulen die verschijnt. Het is als terugkeren naar een rommelig maar vertrouwd huis.
In beide landen worden burgers omgebracht door gewelddadige ordehandhavers die zich gedekt zien door de allerhoogste machthebbers.
Als fotograaf, beseft Daniel Arnold, heb je mensen alleen jezelf te bieden, als een filter waardoorheen je de hele wereld kunt laten zien.
Hij is een lul van een vent, de hoofdpersoon in Charlotte Mutsaers’ roman Moet dwalen. En hij is de weg kwijt. Toch wil je met hem mee verdwalen en beland je in een virtuoos taaluniversum.
In de jaren zeventig stelde Lydia Schouten met haar werk de positie van vrouwen op een emotionele manier ter discussie. Later deed ze dat met ironie, bijna lichtvoetig.
Terwijl tegenstanders machteloos toekijken vertimmert Donald Trump de Verenigde Staten tot een gepersonaliseerde autocratie en een roofzuchtige staat. Een portret van Trump II in zeven hoofdzonden.
Van de vijf miljoen terugkerende Iraakse vluchtelingen vestigt bijna de helft zich in Bagdad. Onder hen zijn vier kunstenaars die hun heil zochten in Europa. Hoe verging het hun? En hoe ziet hun nieuwe leven in Bagdad eruit?
Caracas – In de sloppenwijken van Caracas terroriseren gewapende paramilitairen op motoren de bevolking. ‘De boodschap is duidelijk: haal het niet in je hoofd om te protesteren.’
Berlijn – Duitse politici roepen om het hardst dat ‘de links-extremistische daders’ zullen worden gepakt. Over hun eigen nalatigheid zwijgen ze liever.