Komentarz do wpisu: Jerzy Brzęczek. Jak nie ..., xavrasw

Mówi się, że każdemu należy się szansa - to jedyne, co mi przychodzi do głowy na obronę byłego kapitana reprezentacji olimpijskiej jako nowego selekcjonera (tak swoją drogą to chyba jedyny sukces w jego karierze piłkarsko-trenerskiej - nie jestem jednak przekonany, że strategia "kiełbasy do góry i golimy frajerów" ma teraz taką samą moc sprawczą jak kiedyś). Pamiętam też bardzo dobrze, że po mianowaniu Nawałki nastroje nie były specjalnie bardziej optymistyczne niż teraz, a jednak udało mu się z tej reprezentacji ulepić coś więcej niż wiadomo co.
Poza tym wszystko przemawia przeciwko niemu. Jeżeli ryzyko Bońka wynika z tego, że dostał jakieś wewnątrzśrodowiskowe ultimatum "albo bierzesz Polaka, albo nici z kolejnej kadencji" (w co niespecjalnie chce mi się wierzyć, bo nie wiem, kto mógłby tak skutecznie Bońka zastraszyć) to jednak istnieje może nie spore, ale policzalne grono polskich kandydatów, którzy kontrowersje wzbudziliby mniejsze: począwszy od Skorży (który trochę podpatrzył od Janasa, a i w Ekstraklapie zaznaczył się dużo znaczniej niż Brzęczek), a skończywszy na Broszu, który z zespołów co najwyżej miernych po roku-dwóch pracy wyciska dużo ponad stan. Ryzyko zrozumieć trudno, bo dla Bońka taki zagraniczny selekcjoner (nawet szerzej słabo znany jak Di Biasi) to byłaby znakomita dupokrytka przed znaczącą częścią opinii publicznej, która od lat domaga się trenera z zagranicy, nie wnikając specjalnie w szczegóły kto i z jakimi osiągnięciami miałby to być.
W tym kontekście zatrudnienie Woźniaka to nie jest jakaś mega sensacja czy kompromitacja - on się na tle tego sztabu naprawdę negatywnie nie wybija (ma przynajmniej doświadczenie reprezentacyjne, w odróżnieniu od większości asystentów), a, jak słusznie zauważył Gospodarz, przewin większych niż Piszczek raczej na sumieniu nie ma.