* * * Мардоннинг кўзи Ҳамида ўлгандан кейингина очилди. У Марҳамат Ботир дўкондорнинг қўйнида тун бўйи ётиб чиққанини эшитгач, буткул тутақди. Жанозанинг эртаси куни қора дори бозоридаги савдони ҳам йиғиштириб қўйиб, тўппа-тўғри ўша шийпонга йўл олди. Бахтга қарши у ерда ҳеч ким йўқ эди. — Ифлос, — деди у овоз чиқариб. — Сени ўз […]
