* * * Мирмўмин ҳали ўттизга кирмай уч марта қамалиб улгурган. Ҳар гал “Бўлди, бас, бу ишни қилмайман” дерди-ю, бировнинг эгасиз ётган мулкига кўзи тушса, юрагига ғулғула тушиб, бадани қизий бошлар, оёғи куйган товуқ каби типирчилаб қоларди. Нафс уни ўғирлик кўчаси томон етаклаб, гўёки шерюрак бир кимсага айланарди ва қамоқ, жазо, гуноҳ каби […]
