Спраўдныя людзі нарадзiлiся каля зямлi. Яны з малаком мацi атрымалi смак цяжкай працы i пяска. Iх нiхто не прымушае гадавацца там, дзе яны адчуваюць свае каранi, – да гэтага прымусiць нельга. Людзi з зямлi нарадзiлiся і памруць каля яе таму, што сiла крывi не дазволiць iм прачынацца пазней за сонца, ганяць атрутнае для iх паветра гарадоў, будаваць замест хаты чатыры сцяны, набываць бульбу ў краме… Жыццё не бывае падарункам, яно – гаспадарка. Гадуй скацiну, дзiця, поле. Гадуй ад сонца да сонца. Гадуй з ветрам, дажджом i cнегам. Гадуй на свята i кожны дзень. Маленькая вёска на лiтоўскай мяжы, пяць хат, астатнiя пакiнуты. Такiх вёсак на Беларусi шмат, …
читать дальше →
