Дөньядагы иң йомышак куллар

Кем ге­нә үз әни­сен ярат­мый икән дә, аны хөр­мәт ит­ми икән. Әйе, без ба­ры­быз да әни­лә­ре­без­не яра­та­быз. Ни­чек ярат­мый­сың алар­ны?!
Әни­ләр без­не тап­кан, ак би­ләү­гә би­лә­гән, ела­ган­да юат­кан, көл­гән­дә шат­лан­ган. Ә әни­ләр­нең кул­ла­ры без­не кеч­ке­нә чак­та юын­дыр­ган, ки­ен­дер­гән, бәй­лә­гән, тек­кән. Тәм­ле-тәм­ле ри­зык­лар пе­ше­рү­че дә, чәч­лә­ре­без­не ма­тур итеп үреп бан­тик та­гу­чы да шул ук әни­лә­ре­без­нең ку­лы.
Без­нең әни­лә­ре­без кай­лар­да гы­на эш­лә­ми­ләр. Шул ук кул­лар ки­ем дә те­гә, бәй­ли дә, счет төй­мә­се дә тар­та, руль дә то­та, ипи дә пе­ше­рә, ма­тур гөл­ләр дә үс­те­рә. Са­ный кит­сәң, ни­ләр ге­нә эш­лә­ми икән ул кул­лар. Ти­мер дә ту­за ди­ләр. Бу кул­лар да го­мер уз­ган са­ен кы­тыр­шы­ла­на, нә­фис­ле­ген югал­та. Лә­кин нин­ди ге­нә бул­са да, ул кул­лар йом­шак­лы­гын югалт­мый. Шул кул­лар ба­шың­нан бер сый­пап уз­са да җан­га рә­хәт бу­лып ки­тә.
Шул кул­лар ту­рын­да ша­гыйрь­ләр ши­гырь да яза. Җыр­лар­да да «ә­ни­ем­нең йом­шак, җы­лы кул­ла­ры» дип җыр­лый­лар.
Ме­нә ни өчен икән без «ә­ни­ем­нең йом­шак кул­ла­ры» дип әй­тә­без.