ყველა ნელ-თბილს ალბათ თავისი კუთვნილი ბექა სჭირდება - ის ბექა, რომელიც, მეორე მხრივ, ერთადერთია, აბსოლუტურად ჩაუნაცვლებადი და ამიტომაც განსაკუთრებით მოწყვლადი. სწორედ ბექას - უახლოესი მეგობრის, ჩვეულებრივი ნაცნობისა, უბრალოდ “იმ ხუჭუჭა ბიჭისა“ თუ ცარიელი, უსახო სახელის - საბოლოო ბედი წყდება 2 ივნისს სასამართლოში. მისი ბედის მიმართ ჩვენი გულგრილობა კიდევ ბევრ ბექას გაუმწარებს ცხოვრებას.
Масех нохчийн кинояккхархо ву таханлерчу дийнахь нохчийн къомана тIехIиттинчу уггар чолхечу киртигах кинош йохуш – къам цIерадаккхарх а, даханчу бIешарахь Нохчийчохь бола а бина, берзазчу тIамах а лаьцна. Оьрсийчохь церан кинош гайта магийна яц, къаьмнийн юкъаметтигаш йохор ю цара аьлла, бахьана а хIоттийна. Амма цу пачхьалкхал арахьа цу киношна совгIаташ ло, похIмаллин лакхара мах хадош. Оццу хенахь, арахьарчу хьажархойн нохчех а, Нохчийчоьнах а лаьцна ойла хийцало.
Жыхары Менску камэнтуюць вынікі прэзыдэнцкіх выбараў ва Ўкраіне, разважаюць, як зьменіцца становішча ва Ўкраіне з прыходам новага прэзыдэнта і ці зьменяцца адносіны Украіны зь Беларусьсю.
Jakie piękne samobójstwo” Rafała A. Ziemkiewicza to kolejna – po książkach Piotra Zychowicza – rzecz, która budzi ostre spory. Widać to na forach internetowych, widać w czasie spotkań z czytelnikami. Niektórzy krytycy poszli tak daleko, że oskarżyli R.A.Z. o propagowanie nihilizmu i – cytuję – panświnizmu. Wszystko dlatego, że Ziemkiewicz bez miłosierdzia i wyrozumiałości chłoszcze polskich przywódców okresu II RP. To oni doprowadzili, jego zdaniem, do katastrofy w 1939 r. Ma Ziemkiewicz rację? A może ... Читать дальше...
26 მაისის, როგორც დამოუკიდებლობის დღის არჩევით ჩვენ უკვე განსაზღვრული გვაქვს ნარატივი წარსულისა და მომავალი საფრთხეების შესახებ: როგორც მეოცე საუკუნის დასაწყისში გამოვეყავით რუსეთის იმპერიას, რომელმაც სამი წლის შემდეგ ისევ დაგვიპყრო, ისე დავაღწიეთ თავი იმავე საუკუნის ბოლოს საბჭოთა იმპერიას; დამოუკიდებლობის დაკარგვის საფრთხის იდენტიფიკაცია მისი აღნიშვნის თარიღშივეა ჩაწერილი.