عارف در تز دکترای خود به بررسی شبکههای غیر حلقوی که در فرستندهها لینکهای قطعی پخشکننده بدون هیچ تداخل در گیرندهها دارند پرداخت. چنین شبکههایی شبکههای عارف نامیده میشوند. زمینه تحقیقاتی وی نظریه اطلاعات و رمزنگاری است. او همچنین از مؤسسان انجمن رمز ایران است.
