Ο Ρόδρι και ένα ποδόσφαιρο που αλλάζει
Κορυφαίος στο Μουντιάλ ο Ρόδρι. Αμυντικός μέσος. Καλύτερος νέος ποδοσφαιριστής ο Κουμπαρσί, κεντρικός μπακ. Κάτι γίνεται, εδώ… Δεν είναι πως πρόκειται για άσους της εθνικής Ισπανίας, της ομάδας που «γέννησε» και τον Νο 1 γκολκίπερ της διοργάνωσης, τον Σιμόν.
Μπροστά μας έχουμε και με βάση τη μεγάλη εικόνα, ένα ποδόσφαιρο που σταδιακά αλλάζει μορφή και κλείνει το μάτι σε ποδοσφαιριστές λιγότερο προβεβλημένος και σε θέσεις που ελάχιστες φορές αυτές συγκινούσαν το ευρύ κοινό.
Τι είχαμε έως τώρα; Ενα δεκάρι να κλέβει την παράσταση. Αυτόν που… γάζωνε και σημείωνε γκολ να αποκτά το μεγαλύτερο κομμάτι της δημοσιότητας. Τον εξτρέμ με τα ζογκλερικά του να αιχμαλωτίζει το ενδιαφέρον όλων. Ισως να πρόκειται για σύμπτωση, ίσως πάλι να έχουμε μια παγκόσμια βαθιά υπόκλιση σε παίκτες της λεγόμενης «δεύτερης γραμμής» ή τους «κρυμμένους ήρωες».
Ο Ρόδρι, για παράδειγμα, νίκησε (και) στον διαγωνισμό τον Μέσι. Δεν πέτυχε γκολ, ούτε ασίστ είχε στο ενεργητικό του. Ηταν, όμως, ο παίκτης με την πιο καταλυτική παρουσία σε όλα τα ματς της εθνικής Ισπανίας, ο άνθρωπος πίσω από την επιτυχία και ο μέσος που ήρθε από την κατάκτηση του ευρωπαϊκού όπου και εκεί ήταν αληθινά ασυναγώνιστος.
Ο δε Κουμπαρσί των 19 ετών (γεννήθηκε το 2007) πείθει πως μια σπουδαία ομάδα μπορεί να βασίζεται σε ένα άπειρο παιδί που καταθέτει πλούσιο ταλέντο και μεγαλώνει μέσω των απαιτητικών παιχνιδιών. Επιπρόσθετα, δε, ο Κουμπαρσί ξεπέρασε τη φήμη και τη γοητεία του Γιαμάλ και αυτό από μόνο του φαντάζει τόσο σημαντικό.
Μια άλλη ματιά, συνεπώς, σε μια διοργάνωση που για ορισμένους υπήρξε αμφιλεγόμενη και για άλλους δίνει τον τόνο ενόψει της συνέχειας και της επόμενης μέρας του ποδοσφαίρου. Αν και πάντα οφείλουμε να είμαστε εγκρατείς στις εκτιμήσεις μας και να δούμε σε βάθος χρόνου την όποια εξέλιξη.
Γιατί και 20 χρόνια πίσω, το 2006 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γερμανίας, η Ιταλία θριάμβευσε με τον Καναβάρο να διαπρέπει, τον Ζιντάν να βγαίνει στον αφρό με τα γκολ και την παρουσία του αλλά τον ιταλό αμυντικό να κρατά στο φινάλε εκείνης της χρονιάς τη Χρυσή Μπάλα.
Ενας οπισθοφύλακας, μια εξαίρεση στον κανόνα που θέλει τους μέσους ή τους κυνηγούς να έχουν τη μερίδα του λέοντος σε κάθε ψηφοφορία. Ισως και δίκαια, γιατί τα γκολ και οι ασίστ δίνουν τους τίτλους. Αν και με τον Ρόδρι παρόντα τα πάντα μπορούν να ανατραπούν. Ακόμη και βεβαιότητες δεκαετιών.