اتحاد پاکستان – چین – ایران به توسعه سه میلیارد انسان در منطقه کمک خواهد کرد. در این راستا، این سه کشور باید سه نیروی مهیب را به کار گیرند: دیپلماسی اقتصادی، منطقهگرایی و چندجانبهگرایی. در حال حاضر، معماری این اتحاد در مراحل اولیه آن است و برای تحقق بینش آن، بایستی برنامه بلندمتی برای ادغام مالی و ماهیت همکاری وجود داشته باشد.
