کجا می شود جایی را پیدا کرد که مسئولانش وقتی با خبرنگاران مصاحبه می کنند، یک لحظه بغض، گلویشان را رها نکند و اشک، گلوله ای باشد سهمناک، همیشه در گوشه چشم هایشان؟ بم، همانجاست. شهری که هنوز و بعد از ١٤ سال، یاد گذشته و گریه، مردم و مسئولانش را رها نمی کند.
