Килеп кердең тормышыма, бәхетле бул язмышыңда

Бер җылы хис йөрттем  йөрәгемдә,

Ачылмаган иде әле . әле дә.

Беләсеңме, сине  бер күрүдән,

Калдым менә Тахир хәлендә.

Бер назлы сүз йөрттем күңелемдә.

Йөрәгемнең иң- иң түрендә.

Мин саклаган икән бу хисемне,

Бары синең, синең күңелгә.

Бер җылылык йөрттем учларымда.

Сиңа насыйп булган  бу  ялкын.

Язмышларны узып , сиңа килдем,

Син бик якын миңа, бик якын!

Вазыйх Фатыйхов.