ჩვენ ხომ უკვე იმდენად ინდივიდუალურები და თავისუფლები ვართ, რომ დაფიქრების გარეშე ვიჯერებთ - თავიდან ბოლომდე ჩვენი ინდივიდუალური ძალისხმევის დამსახურებაა, ქუთაისის სამკერვალოში 10 საათის მანძილზე თვიურ 200 ლარზე მომუშავე მკერავის ადგილას რომ არ ვართ. და კუთვნილ დოზა სირაქლემობასა და ცინიზმსაც ვითხოვთ “სასტარტო პირობებისა“ და დანათლული პრივილეგიების საკითხთან თუ სიღარიბის გამო დემონიზებულ ადამიანებთან მიმართებაში.
